เรื่องราวของยาโคบเป็นเหมือนหนังซีรีส์ตอนยาว แม้เอซาวและยาโคบจะถือเป็นคู่แฝดกันก็ตาม แต่ถ้าตามลำดับการเกิดแล้ว ยาโคบถือเป็นน้อง ส่วนเอซาวถือเป็นอาตั่วเฮีย ทั้งคู่ถือได้ว่าห้ำหั่นกันมาตั้งแต่อยู่ในครรภ์ของเรเบคาห์ มารดา (ปฐก 25:22) เอซาวคลอดออกมาก่อน แต่กระนั้นก็ตาม ยาโคบก็จับส้นเท้าของเอซาวเอาไว้ (ปฐก 25:26)

ต่อมาได้มีเหตุการณ์หลายต่อหลายเหตุการณ์เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเอซาวขายสิทธิบุตรหัวปีให้ยาโคบ เพื่อแลกกับขนมปังและถั่วแดงต้ม หรือเหตุการณ์ที่ยาโคบกับมารดาร่วมกันหลอกอิสอัค ซึ่งในเวลานั้นตามองไม่เห็น ให้วางมืออวยพรส่งต่อพระพรบุตรหัวปี (The Firstborn Blessing) ให้แก่ยาโคบ วันนี้ผมจะไม่ได้พูดถึงเหตุการณ์เหล่านั้น แต่จะพูดถึงเหตุการณ์หลังจากนั้น หลังจากที่ยาโคบได้รับพระพรบุตรหัวปีไปแล้ว
ยาโคบในตอนนี้ได้รับพระพรบุตรหัวปีเป็นที่เรียบร้อย หลังจากที่อิสอัควางมืออธิษฐานส่งต่อพระพรสิทธิบุตรหัวปีให้ยาโคบ บางสิ่งบางอย่างได้เกิดขึ้นในโลกฝ่ายวิญญาณ แต่ในโลกฝ่ายกายภาพ ทุกอย่างยังดูเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง จริง ๆ แล้ว สถานการณ์ฝ่ายกายภาพกลับแย่ลงด้วยซ้ำ
เอซาวเกลียดชังยาโคบ เพราะยาโคบได้ขโมยพระพรบุตรหัวปีของตนไป เอซาวในตอนนั้นตั้งใจว่า เมื่อใดที่บิดาเสียชีวิต เขาจะจัดการเก็บยาโคบซะให้จบ ๆ กันไป แต่ความคิดนั้นได้รู้ไปถึงหูของเรเบคาห์ เรเบคาห์จึงส่งยาโคบไปอยู่กับลาบัน พี่ชายของตน (ปฐก 27:41)
เอซาวเกลียดชังยาโคบ เพราะยาโคบได้ขโมยพระพรบุตรหัวปีของตนไป เอซาวในตอนนั้นตั้งใจว่า เมื่อใดที่บิดาเสียชีวิต เขาจะจัดการเก็บยาโคบซะให้จบ ๆ กันไป แต่ความคิดนั้นได้รู้ไปถึงหูของเรเบคาห์ เรเบคาห์จึงส่งยาโคบไปอยู่กับลาบัน พี่ชายของตน (ปฐก 27:41)
ใน ปฐก 27 ข้อ 10 เป็นต้นไป กล่าวถึงการที่ยาโคบออกเดินทางไปหาลาบัน ยาโคบในตอนนี้ได้รับพระพรบุตรหัวปีมาเป็นที่เรียบร้อย แต่ในฝ่ายกายภาพกลับเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถ้าจะว่าไปแล้ว สถานการณ์ที่มองเห็นได้กลับแย่ลง เพราะยาโคบต้องระหกระเหินร่อนเร่ ตัวเปล่า ไม่มีทรัพย์สินอะไรเลย
ยาโคบเดินทางไปถึงที่แห่งหนึ่ง เรียกว่าเบธเอล ที่เบธเอล ยาโคบนอนหลับและฝันเห็นบันไดที่ตั้งขึ้นบนแผ่นดินโลก แต่ยอดทอดยาวไปถึงสวรรค์ ทูตของพระเจ้าขึ้นลงอยู่บนบันไดนั้น ที่นั่นพระเจ้าได้หนุนใจยาโคบ สิ่งที่พระเจ้าตรัสกับยาโคบคือการเตือนให้ยาโคบตระหนักถึงพันธสัญญาที่พระเจ้ามีต่ออับราฮัม อิสอัค และในวันนี้ ต่อยาโคบด้วยเช่นกัน
เมื่อยาโคบตื่นขึ้นมา เขาจึงเอาก้อนหินมาตั้งขึ้นเป็นแท่นบูชา และอธิษฐานกับพระเจ้าว่า
ปฐก 28:18–22 (TH1971)โปรดติดตามตอนต่อไป…
18 ยาโคบจึงลุกขึ้นแต่เช้ามืด เอาก้อนหินซึ่งใช้หนุนศีรษะตั้งขึ้นเป็นเสาศักดิ์สิทธิ์ และเทน้ำมันบนยอดเสานั้น
19 เขาเรียกสถานที่นั้นว่าเบธเอล แต่ก่อนเมืองนั้นชื่อลูส
20 แล้วยาโคบปฏิญาณว่า “ถ้าพระเจ้าทรงอยู่กับข้าพระองค์ ทรงพิทักษ์รักษาในทางที่ข้าพระองค์ไป ประทานอาหารให้ข้าพระองค์รับประทาน และเสื้อผ้าให้ข้าพระองค์สวม
21 จนข้าพระองค์กลับมาบ้านบิดาของข้าพระองค์โดยสวัสดิภาพแล้ว พระเยโฮวาห์จะทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์
22 และก้อนหินซึ่งข้าพระองค์ตั้งไว้เป็นเสาศักดิ์สิทธิ์ จะเป็นที่ประทับของพระเจ้า และทุกสิ่งที่พระองค์ทรงประทานแก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะถวายหนึ่งในสิบแก่พระองค์”




ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น