
เคยฟังคำเทศนาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนแล้วใจหายวาบไหมครับ?
“ถ้าคืนนี้พระเยซูเสด็จกลับมา ฉันจะเป็นหญิงห้าคนไหน? ฉันมีน้ำมันพอหรือยัง? หรือฉันจะถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง?”
คำอุปมานี้มักถูกนำมาใช้เตือน สร้างความหวาดกลัว หรือแม้กระทั่งเป็นเครื่องมือควบคุมพี่น้องคริสเตียนให้ต้องทำสารพัดอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการทำความดี การรับใช้ หรือการดำเนินชีวิตให้เป็นที่พอพระทัยพระเจ้า มิฉะนั้นอาจพลาดการรับขึ้นไป (Rapture) และถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง
แน่นอนครับ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งดีที่คริสเตียนควรกระทำ แต่เราต้องเข้าใจว่า การทำความดีและการรับใช้เป็นผลจากการบังเกิดใหม่และธรรมชาติใหม่ที่เราได้รับในพระคริสต์ (เอเฟซัส 2:8–10; 2 โครินธ์ 5:17) ไม่ใช่เงื่อนไขที่เราต้องทำให้สำเร็จเพื่อให้มีคุณสมบัติเพียงพอสำหรับ Rapture (1 โครินธ์ 15:51)
ความดีเป็นผลของความรอด ไม่ใช่เงื่อนไขของความรอด และไม่ใช่คุณสมบัติที่ทำให้เราคู่ควรกับการรับขึ้นไป
แต่ลองคิดดูนะครับ คำว่า Gospel แปลว่า “ข่าวดี” ถ้าข่าวดีที่เราประกาศคือ “พระเยซูช่วยคุณให้รอดแล้ว แต่คุณต้องทำตัวให้ดีพอ มิฉะนั้นพระองค์อาจทิ้งคุณไว้” แบบนี้ยังเรียกว่าข่าวดีได้อีกหรือ?
ข่าวดีที่ต้องใช้ชีวิตด้วยความกลัวว่าจะสูญเสียความรอดไปเมื่อไร ก็คงไม่ใช่ข่าวดีอีกต่อไป แต่กลายเป็นข่าวร้ายที่แต่งตัวมาเป็นข่าวดี!
ปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่คำอุปมาของพระเยซู แต่อยู่ที่วิธีที่เราอ่านและตีความ
วันนี้ผมอยากชวนทุกคนกลับไปดูพระคัมภีร์ เพื่อทำความเข้าใจสามเรื่องสำคัญ
ข่าวดีที่ต้องใช้ชีวิตด้วยความกลัวว่าจะสูญเสียความรอดไปเมื่อไร ก็คงไม่ใช่ข่าวดีอีกต่อไป แต่กลายเป็นข่าวร้ายที่แต่งตัวมาเป็นข่าวดี!
ปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่คำอุปมาของพระเยซู แต่อยู่ที่วิธีที่เราอ่านและตีความ
วันนี้ผมอยากชวนทุกคนกลับไปดูพระคัมภีร์ เพื่อทำความเข้าใจสามเรื่องสำคัญ
1. หญิงพรหมจารีสิบคน เล็งถึงชนชาติอิสราเอล (Israel) ไม่ใช่คริสตจักร
2. น้ำมัน เป็นภาพของพระวิญญาณบริสุทธิ์ (Holy Spirit) ไม่ใช่ความดีที่เราต้องสะสม
3. หญิงห้าคนที่ถูกปิดประตู ไม่ใช่ผู้เชื่อที่สูญเสียความรอด แต่เป็นผู้ที่ไม่เคยมีความสัมพันธ์ที่แท้จริงกับพระเมสสิยาห์




